محمدرضا آهنگر

محمدرضا آهنگر دانشجو بود و همزمان کار می‌کرد. بر اساس روایت منتشرشده، او همراه دوستانش یک شرکت تولید محتوا راه انداخته بود و با شرکت‌های بین‌المللی همکاری می‌کرد. یکی از نزدیکانش او را تنها پسر و آخرین فرزند خانواده، تکیه‌گاه مادر، مسئولیت‌پذیر، مهربان و دلسوز توصیف کرده است. به گفته همین منبع، او با وجود داشتن امکان مهاجرت، معتقد بود باید در ایران بماند و آینده‌اش را همان‌جا بسازد. (1) در روز ۱۸ دی ۱۴۰۴، همزمان با فراخوان‌های اعتراضی، محمدرضا آهنگر تصمیم گرفت در اعتراضات شرکت کند. بنا بر گزارش ایران‌وایر، او پیش از رفتن ویدیویی منتشر کرد و گفت برای آزادی میهنش می‌رود. به گفته منبع نزدیک به خانواده، مادرش از رفتن او نگران بود و از او خواست به خیابان نرود، اما او در پاسخ گفته بود که می‌خواهد سهمی در آزادی ایران داشته باشد. (1) شاهدان عینی به ایران‌وایر گفته‌اند که محمدرضا آهنگر در اعتراضات خیابان کاشانی در فلکه دوم صادقیه، با شلیک گلوله یک تک‌تیرانداز از بالای برج گلدیس هدف قرار گرفت و در دم جان باخت. نزدیکانش روز ۱۹ دی ۱۴۰۴ پیکر او را در کهریزک شناسایی و تحویل گرفتند. بر اساس همین گزارش، مراسم چهلم او روز ۳۰ بهمن ۱۴۰۴ برگزار شد و دوستان و نزدیکانش با پلاکاردهایی که تصویر درفش کاویان و تصویر محمدرضا بر آن‌ها نقش بسته بود، در کنار خانواده‌اش حاضر شدند. روی برخی از این پلاکاردها عبارت «آهنگر زمانه» نوشته شده بود. (1)