روزبه صفری

روزبه صفری، مردی ۳۶ ساله و متأهل، در تاریخ ۱۸ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات در اصفهان توسط نیروهای سرکوبگر با گلوله‌های ساچمه‌ای مورد هدف قرار گرفت (1). وی در حال دفاع از همسرش، شیرین، بود که پس از اصابت گلوله‌ها به زمین افتاد و سپس چندین نیروی مسلح به سمت او شلیک کردند و بیش از ۲۰۰ ساچمه به بدنش اصابت کرد که منجر به از دست دادن حس در پاهایش شد (1). نیروهای مهاجم او را در همان حال رها کردند، اما وی ابتدا زنده ماند و به بیمارستان منتقل شد. با وجود انجام عمل جراحی و بهبود نسبی اولیه، به دلیل شدت جراحات و عوارض ناشی از تعداد زیاد ساچمه‌ها، در تاریخ ۱۱ بهمن ۱۴۰۴ درگذشت (1). وی پیش از تکمیل درمان به دلیل ترس از دستگیری یا کشته شدن به خانه منتقل شده بود. تصاویر رادیولوژی نشان داد که بسیاری از ساچمه‌ها به نقاط حساس بدن او اصابت کرده‌اند (1).