مهدی (آرمان) مؤمنی

ناپدیدسازی قهری مهدی (آرمان) مؤمنی، جوان ساکن تهران، به یکی دیگر از موارد مبهم بازداشت‌های بی‌اطلاع‌رسانی در ایران تبدیل شده است؛ پرونده‌ای که با یک تماس تلفنی کوتاه آغاز شد و از آن زمان تاکنون در هاله‌ای از ابهام باقی مانده است. بر اساس گزارشی که توانا منتشر کرده، مهدی مؤمنی، معروف به آرمان، که اصالتاً اهل یکی از شهرهای شمال ایران است و در تهران زندگی می‌کند، در تاریخ ۲۳ دی‌ماه از خانه خارج شد و دیگر بازنگشت [1]. غیبت او تا بامداد ادامه یافت تا اینکه در ساعت ۴ صبح، تماسی از یک شماره ناشناس با خانواده‌اش برقرار شد. به گفته خانواده، تماس‌گیرنده اعلام کرده «شماره ملی مهدی مؤمنی را بدهید، او پیش ماست» [1]. این تماس کوتاه، تنها نشانه‌ای بود که خانواده از وضعیت او دریافت کردند. از آن زمان تاکنون، هیچ خبر رسمی یا غیررسمی درباره محل نگهداری، وضعیت جسمی یا حقوقی او منتشر نشده است. خانواده مهدی مؤمنی می‌گویند نمی‌دانند او در اختیار کدام نهاد قرار دارد و در کجا نگهداری می‌شود و پیگیری‌های آن‌ها نیز به نتیجه‌ای نرسیده است [1]. فقدان اطلاع‌رسانی درباره سرنوشت افراد بازداشت‌شده و عدم پذیرش رسمی مسئولیت از سوی نهادهای امنیتی، از ویژگی‌های شناخته‌شده موارد ناپدیدسازی قهری به شمار می‌رود. تا لحظه تنظیم این گزارش، سرنوشت مهدی (آرمان) مؤمنی همچنان نامعلوم است [1].